|
Od chwili pojawienia się na rynku zaworów typu
DRAG rozwiązania konstrukcyjne zaworów sterujących
przeznaczonych do cieczy, gazów czy pary zmieniły
się w nieznacznym zakresie na przestrzeni ostatniego wieku.
Nawet dzisiaj, mimo
wielokrotnych prób podejmowanych na całym świecie, przez różnych
producentów, a zmierzających do skopiowania rozwiązań CCI DRAG
w produkowanych przez nich zaworach odcinających, ciecz procesowa w dalszym
ciągu przepływa albo przez pewną odmianę pojedynczej kryzy {rys. 6}
lub też kryzę wielokrotna. Prędkość przepływu cieczy przez pojedynczą
kryzę jest funkcją spadku ciśnienia na zaworze lub wymaganej wysokości
podnoszenia, h.
Ciecz w zaworze osiąga
maksymalną prędkość natychmiast po przekroczeniu obszaru przekroju
przewężonego lub strefy minimalnego przepływu. Prędkości generowane
przez czynnik przepływający przez zawór powodują powstawanie zjawisk kawitacji,
erozji i ścierania doprowadzających w rezultacie do przyspieszonego
zużycia lub zniszczenia zaworu. Natomiast jeszcze przed zniszczeniem
zaworu stwierdza się podwyższony poziom hałasu, znaczny poziom drgań,
znikomą sterowalność zaworem oraz, w przypadku niektórych cieczy,
degradację produktu.
Co ciekawe wielkie prędkości
są niejako "produktem ubocznym" spadku ciśnienia na zaworze i nie są brane pod uwagę jako kryterium
projektowe w zaworach innego typu. Zastosowanie twardszej krawędzi
otworu, otuliny orurowania lub dławików na strumieniu powrotnym są
rozwiązaniami z jednej strony kosztownymi, z drugiej zaś są jedynie łagodzeniem
skutków a nie rozwiązaniem istoty problemu
|
